Αφροδίτη

    Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Είναι το πιο λαμπρό αντικείμενο στον νυκτερινό ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης. Είναι παρόμοια στη Γη σε μέγεθος, αλλά πολύ διαφορετική σε φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς καλύπτεται από πυκνά νέφη διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου και η πίεση και θερμοκρασία στην επιφάνεια της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Γης. Η Αφροδίτη ονομάζεται "αδελφή της Γης", ως προς την ομοιότητα στο μέγεθός της με την Γη.

     Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Αφροδίτης είναι 92 ατμόσφαιρες. (στη Γη , μέτρηση στην επιφάνεια της θάλασσας 1 ατμόσφαιρα). Μια τέτοια πυκνή ατμόσφαιρα προκαλεί έντονη διάθλαση στο ηλιακό φως και κάποιος παρατηρητής στην επιφάνεια του πλανήτη θα έβλεπε τα αντικείμενα καμπυλωμένα.

      Η επιφάνειά της έχει πάρα πολλά (πάνω από 1.600) ηφαίστεια, ηφαιστειακούς κρατήρες, όρη και πεδιάδες λάβας. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι η Αφροδίτη είναι σήμερα γεωλογικά ενεργή. Η δραστηριότητα των ηφαιστείων της Αφροδίτης έχει τερματιστεί εδώ και 500 εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τις ενδείξεις. Δεν υπάρχει επίσης ούτε τεκτονική δραστηριότητα.

    Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον άξονά της (η ημέρα της Αφροδίτης) διαρκεί 243 γήινες ημέρες, με διαφορά η πλέον αργή περιστροφή μεταξύ των 8 μεγάλων πλανητών του Ηλιακού Συστήματος. Επιπλέον, περιστρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, δηλαδή από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Λόγω της «ανάποδης» περιστροφής της, ωστόσο, το μήκος της ηλιακής ημέρας είναι σημαντικά μικρότερο - για έναν παρατηρητή στην επιφάνεια της Αφροδίτης, το χρονικό διάστημα από την μία ανατολή Ηλίου μέχρι την επόμενη θα ήταν 116,75 γήινες ημέρες. Ακόμα και έτσι πάντως, το ένα ημισφαίριο είναι στο απόλυτο σκοτάδι επί 58 μέρες, ενώ το άλλο δέχεται όλη την ηλιακή ακτινοβολία επί άλλες 58. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση στην ανώτερη ατμόσφαιρά της σφοδρών ανέμων. Αυτοί, σε συνδυασμό με την μεγάλη πυκνότητα της ατμόσφαιρας και το έντονο φαινόμενο του θερμοκηπίου ισοκατανέμουν τη θερμοκρασία και έτσι δεν υπάρχει μεγάλη θερμοκρασιακή διαφορά ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια.

   Η Αφροδίτη δεν έχει φυσικούς δορυφόρους, ούτε δακτύλιους.

   Ο πλανήτης διαθέτει μαγνητικό πεδίο, το οποίο όμως είναι πολύ πιο αδύναμο από αυτό της Γης. Από αυτό το γεγονός προκύπτει το συμπέρασμα ότι η Αφροδίτη δεν διαθέτει ρευστό πυρήνα.

   Η Αφροδίτη είναι ορατή με γυμνό μάτι από τη Γη. Μπορεί κανείς να τη δει είτε νωρίς το πρωί, πριν την ανατολή του Ηλίου, ή λίγο μετά τη δύση του Ηλίου.

   Η Αφροδίτη είναι ο πιο εύκολα προσεγγίσιμος πλανήτης του ηλιακού συστήματος για αποστολές από τη Γη· ένα ταξίδι έως αυτήν απαιτεί, με τη σημερινή τεχνολογία, λίγο λιγότερο από τέσσερις μήνες. Έτσι, υπήρξε στόχος πολλών μη επανδρωμένων εξερευνητικών διαστημικών αποστολών κυρίως από τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, όμως το ενδιαφέρον ατόνησε κάπως όταν διαπιστώθηκαν οι ακραίες συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνειά της. Προηγουμένως, πιστευόταν ότι κάτω από τα πυκνά σύννεφα μπορεί να υπήρχαν ωκεανοί και ενδεχομένως ζωή, κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που συμβαίνει πραγματικά.

Θεά Αφροδίτη 

Η γέννηση της Αφροδίτης - Σάντρο Μποτιτσέλι

      Η θεά Αφροδίτη γεννήθηκε στις ακτές της Κύπρου. Αμέσως μετά ο άνεμος Ζέφυρος την έσπρωξε απαλά στη θάλασσα μέσα στα κατάλευκα αφρισμένα κύματα . Εκεί την υποδέχτηκαν οι Ώρες ( οι εποχές του χρόνου) και αφού την έντυσαν με μεταξένια υφάσματα,  την στόλισαν με τα μαργαριτάρια του βυθού , έπλεξαν στα μαλλιά της λουλούδια της θάλασσα και την μετέφεραν στον Όλυμπο. Εκεί την παρουσίασαν μπροστά στους θεούς. Εκείνοι θαμπώθηκαν με την ομορφιά της και πολλοί ήταν εκείνοι που θέλησαν να την παντρευτούν. Τυχερός ήταν ο Ήφαιστος, ο οποίος έγινε άντρας της. 

 Η Αφροδίτη της Μήλου είναι πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα(150 - 50 π.Χ.), το οποίο βρέθηκε, την άνοιξη του 1820, σε αγροτική περιοχή της Μήλου. Το άγαλμα βρέθηκε σε πάνω από 6 χωριστά κομμάτια και κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Στο Μουσείο της Μήλου υπάρχει πιστό αντίγραφό του, το οποίο έστειλε αργότερα ως δωρεά το Λούβρο. Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται καταπληκτικό έργο, το οποίο συνδυάζει αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Κάποτε πίστευαν ότι ήταν έργο του Πραξιτέλη, σήμερα όμως πιστεύεται ότι ο δημιουργός της είναι άλλος. Είναι σήμα κατατεθέν της Μήλου ή προσδιοριστικό στοιχείο της.

Αφροδίτη, Θεά της θάλασσας

Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Ερμηνεία: Αλεξάνδρα (Κυριακάκη)

Γαλανό το χέρι που σε γέννησε
κι αργυρό το χτένι που σε χτένισε.
Φεύγεις με το κύμα άχραντη δροσιά
και σ' ακολουθάνε όλα τα νησιά.

Φτάνουν τρία περιστέρια 
Αφροδίτη μου
Να σε φέρουν απ' το πέλαγο
στο σπίτι μου.

Στη χελώνα επάνω βάρκα και νησί
σα φεγγάρι στέκεις ρήγισσά μου εσύ.
Ήσυχο αγέρι στα ξανθά μαλλιά
Ίσκιοι που μαλώνουν μες την ερημιά.



Οι δικές μας δημιουργίες

Αποφασίσαμε να συνδυάσουμε τον πλανήτη Αφροδίτη με τη θεά της ομορφιάς. Πώς σας φαίνονται οι ιδέες μας;