Μπράβο! Μπράβο! Μπράβο!

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω τη χαρά μου για τη χαρά σας! Την είδα στα ματάκια σας που έλαμπαν και στο φωτεινό σας χαμόγελο. Παρόλη την κούρασή σας το ταξίδι που κάνατε απόψε, σας αντάμειψε. Μακάρι η ζωή σας να είναι γεμάτη όσο και η βραδιά που ζήσατε χθες το βράδυ, γιατί μόνο τότε το ταξίδι σας θα έχει νόημα κι αξία. Σας το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου. Ευχαριστώ πολύ που μου επιτρέψατε να είμαι συνοδοιπόρος σ' αυτό σας το ταξίδι. Πολλά ευχαριστώ και στις μαθήτριες και τους μαθητές της Ε' και ΣΤ' τάξης που συμμετείχαν στη χορωδία μας,καθώς και στη Δανάη που ζωγράφισε την αφίσα.

Ήσασταν όλες και όλοι υπέροχοι!!!!

Το καραβάκι που έφτιαξε ο κύριος Ζώης κουβαλάει τα όνειρά σας!
Ευχαριστούμε κύριε Ζώη!

Το ταμπλό στην είσοδο στολισμένο με τις δημιουργίες σας!

27 Μαΐου 2016 

"Η ποίηση στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη"

Να που έφτασε η μέρα που θα παρουσιάσουμε όλα εκείνα που τόσο αφοσιωμένα δουλεύαμε μια ολόκληρη χρονιά...βήμα, βήμα. Παρέα με την κυρία Κατερίνα μας, τη δασκάλα της Πληροφορικής και τον κύριο Κώστα τον μουσικό μας δημιουργούσαμε το πλαίσιο εκείνο που έφερε τη γνώση στην ποδιά σας και εσείς την αγκαλιάσατε και την κάνατε δική σας. Το βράδυ όλα θα είναι έτοιμα για να μοιραστείτε τις δημιουργίες σας με το κοινό που θα έρθει απόψε στο Πνευματικό Κέντρο να σας καμαρώσει. Είμαι σίγουρη ότι η βραδιά αυτή θα κρατάει ζεστή την καρδιά σας για πολλά πολλά χρόνια. Καλή μας επιτυχία!

Σε 12 ημέρες η εκδήλωσή μας

To πρόγραμμα που όλη τη χρονιά δουλεύαμε με το όνομα " Η ποίηση στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη" πλησιάζει στο τέλος της. Σε λίγες μέρες θα ανεβούμε στη σκηνή του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι!

Έτοιμη και η αφίσα μας και η πρόσκλησή μας! Δεν είναι πανέμορφες;

Τα τραγούδια του αγώνα

Η θεματολογία των τραγουδιών αναφέρεται στη θυσία των αγωνιστών στη διάρκεια του αγώνα τους κατά της στρατιωτικής χούντας στην Ελλάδα. Ο Θεοδωράκης έγραψε τα τραγούδια κατά το διάστημα 11/69 και 4/70 στο Βραχάτι όπου ήταν σε κατ’ οίκον περιορισμό, εξορισμένος στη Ζάτουνα, φυλακισμένος στο στρατόπεδο του Ορωπού και ελεύθερος πια στο Λονδίνο, όπου και τα ηχογράφησε ο ίδιος με τη Μαρία Φαραντούρη, τη Μαρία Δημητριάδη και το Λάκη Καραλή.

Τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας

Γιάννης Ρίτσος - Μίκης Θεοδωράκης

«Έβλεπα κι άκουγα τα τραγούδια τους, τους καλαματιανούς, τους νησιώτικους, άκουγα και τους τσάμικους και τους χόρευα. Από κει πήρα λοιπόν τα μαθήματα. Κατ΄ ευθείαν από το λαό. Κι από εκεί έμαθα και τη γλώσσα. Δεν μίλησα τη γλώσσα των αριστοκρατών, μίλησα τη γλώσσα του λαού», έλεγε ο Γιάννης Ρίτσος στον «Ριζοσπάστη» το 1987. Μέσα σε μια μέρα, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1968, στην καρδιά της δικτατορίας, ο εξόριστος Γιάννης Ρίτσος, στο Παρθένι της Λέρου, γράφει τα δεκαέξι από τα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας». Είχε προηγηθεί κρυφό μήνυμα του εξόριστου στη Ζάτουνα Μ. Θεοδωράκη, που ήθελε να μελοποιήσει ανέκδοτο έργο του ποιητή.

Ρωμιοσύνη - Γιάννης Ρίτσος, Μίκης Θεοδωράκης

Σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου και εξορίας του ποιητή, στο διάστημα 1945 - 1947 γράφεται η μεγάλη ποιητική σύνθεση «Ρωμιοσύνη». Το σπουδαίο αυτό έργο μελοποιήθηκε από τον Μ. Θεοδωράκη το 1966, μέσα σ' ένα βράδυ στο σπίτι του στη Ν. Σμύρνη, «μονορούφι» όπως ο ίδιος λέει, μετά από άγριο ξυλοδαρμό του από την Αστυνομία.

 «Όταν την άλλη μέρα την άκουσε ο Ρίτσος έμεινε άφωνος», έλεγε αργότερα ο συνθέτης. «Ακούγοντας τη Ρωμιοσύνη του Μίκη Θεοδωράκη» - έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος - «ένιωσα την ανάγκη να εκφράσω ανεπιφύλακτα και απροφύλακτα, όχι πια τη γνώμη μου,

αλλά τον ενθουσιασμό, τη συγκίνηση, τη μέθη που μας δίνει ένα μεγάλο έργο τέχνης, ή σωστότερα ένα αληθινό έργο τέχνης - αυτή τη βαθιά, ανεξήγητη, ανεξέλεγκτη συγκίνηση, αυτή την ευφορία, τη μυστική ανανέωση της πίστης στις ανθρώπινες και ανθρωπιστικές δυνατότητες της τέχνης, την αναζωπύρωση μιας αόριστης εμπιστοσύνης στη γη, στον άνθρωπο, στη ζωή και ειδικότερα στη φυλή, στο έθνος, στο λαό μας»... 

Η μπαλάντα του Μαουτχάουζεν

Την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου ο Ιάκωβος Καμπανέλλης φυλακίστηκε στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν στην Αυστρία. Ένα στρατόπεδο - κολαστήριο ολόκληρων κοινωνικών ομάδων που εναντιώνονταν στο ναζισμό, μέσα στο οποίο λέγεται ότι βρήκαν το θάνατο περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι. Αμέσως μετά την απελευθέρωση του ο Καμπανέλλης επιδόθηκε σε μία καταγραφή των εφιαλτικών εμπειριών του: προσωπικά κείμενα με πεζογραφική μορφή που για χρόνια κρατούσε στο συρτάρι του. 

Το ''Μαουτχάουζεν'' του Ιάκωβου Καμπανέλλη κυκλοφόρησε ως βιβλίο πια το Δεκέμβριος του 1965. 

Ο Θεοδωράκης, ο οποίος είχε φυλακιστεί και ο ίδιος κατή τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής σε γερμανικές και ιταλικές φυλακές, δημιούργησε όμορφες και αξέχαστες μελωδίες που αναδεικνύουν τα συγκινητικά ποιήματα του Καμπανέλλη. Εκείνα τα ποιήματα έγιναν έκτοτε παγκοσμίως γνωστά ως η τριλογία του Μαουτχάουζεν.