Αφροδίτη

    Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Είναι το πιο λαμπρό αντικείμενο στον νυκτερινό ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης. Είναι παρόμοια στη Γη σε μέγεθος, αλλά πολύ διαφορετική σε φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς καλύπτεται από πυκνά νέφη διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου και η πίεση και θερμοκρασία στην επιφάνεια της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Γης. Η Αφροδίτη ονομάζεται "αδελφή της Γης", ως προς την ομοιότητα στο μέγεθός της με την Γη.

     Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Αφροδίτης είναι 92 ατμόσφαιρες. (στη Γη , μέτρηση στην επιφάνεια της θάλασσας 1 ατμόσφαιρα). Μια τέτοια πυκνή ατμόσφαιρα προκαλεί έντονη διάθλαση στο ηλιακό φως και κάποιος παρατηρητής στην επιφάνεια του πλανήτη θα έβλεπε τα αντικείμενα καμπυλωμένα.

      Η επιφάνειά της έχει πάρα πολλά (πάνω από 1.600) ηφαίστεια, ηφαιστειακούς κρατήρες, όρη και πεδιάδες λάβας. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι η Αφροδίτη είναι σήμερα γεωλογικά ενεργή. Η δραστηριότητα των ηφαιστείων της Αφροδίτης έχει τερματιστεί εδώ και 500 εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τις ενδείξεις. Δεν υπάρχει επίσης ούτε τεκτονική δραστηριότητα.

    Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον άξονά της (η ημέρα της Αφροδίτης) διαρκεί 243 γήινες ημέρες, με διαφορά η πλέον αργή περιστροφή μεταξύ των 8 μεγάλων πλανητών του Ηλιακού Συστήματος. Επιπλέον, περιστρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, δηλαδή από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Λόγω της «ανάποδης» περιστροφής της, ωστόσο, το μήκος της ηλιακής ημέρας είναι σημαντικά μικρότερο - για έναν παρατηρητή στην επιφάνεια της Αφροδίτης, το χρονικό διάστημα από την μία ανατολή Ηλίου μέχρι την επόμενη θα ήταν 116,75 γήινες ημέρες. Ακόμα και έτσι πάντως, το ένα ημισφαίριο είναι στο απόλυτο σκοτάδι επί 58 μέρες, ενώ το άλλο δέχεται όλη την ηλιακή ακτινοβολία επί άλλες 58. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση στην ανώτερη ατμόσφαιρά της σφοδρών ανέμων. Αυτοί, σε συνδυασμό με την μεγάλη πυκνότητα της ατμόσφαιρας και το έντονο φαινόμενο του θερμοκηπίου ισοκατανέμουν τη θερμοκρασία και έτσι δεν υπάρχει μεγάλη θερμοκρασιακή διαφορά ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια.

   Η Αφροδίτη δεν έχει φυσικούς δορυφόρους, ούτε δακτύλιους.

   Ο πλανήτης διαθέτει μαγνητικό πεδίο, το οποίο όμως είναι πολύ πιο αδύναμο από αυτό της Γης. Από αυτό το γεγονός προκύπτει το συμπέρασμα ότι η Αφροδίτη δεν διαθέτει ρευστό πυρήνα.

   Η Αφροδίτη είναι ορατή με γυμνό μάτι από τη Γη. Μπορεί κανείς να τη δει είτε νωρίς το πρωί, πριν την ανατολή του Ηλίου, ή λίγο μετά τη δύση του Ηλίου.

   Η Αφροδίτη είναι ο πιο εύκολα προσεγγίσιμος πλανήτης του ηλιακού συστήματος για αποστολές από τη Γη· ένα ταξίδι έως αυτήν απαιτεί, με τη σημερινή τεχνολογία, λίγο λιγότερο από τέσσερις μήνες. Έτσι, υπήρξε στόχος πολλών μη επανδρωμένων εξερευνητικών διαστημικών αποστολών κυρίως από τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, όμως το ενδιαφέρον ατόνησε κάπως όταν διαπιστώθηκαν οι ακραίες συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνειά της. Προηγουμένως, πιστευόταν ότι κάτω από τα πυκνά σύννεφα μπορεί να υπήρχαν ωκεανοί και ενδεχομένως ζωή, κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που συμβαίνει πραγματικά.

Θεά Αφροδίτη 

Η γέννηση της Αφροδίτης - Σάντρο Μποτιτσέλι

      Η θεά Αφροδίτη γεννήθηκε στις ακτές της Κύπρου. Αμέσως μετά ο άνεμος Ζέφυρος την έσπρωξε απαλά στη θάλασσα μέσα στα κατάλευκα αφρισμένα κύματα . Εκεί την υποδέχτηκαν οι Ώρες ( οι εποχές του χρόνου) και αφού την έντυσαν με μεταξένια υφάσματα,  την στόλισαν με τα μαργαριτάρια του βυθού , έπλεξαν στα μαλλιά της λουλούδια της θάλασσα και την μετέφεραν στον Όλυμπο. Εκεί την παρουσίασαν μπροστά στους θεούς. Εκείνοι θαμπώθηκαν με την ομορφιά της και πολλοί ήταν εκείνοι που θέλησαν να την παντρευτούν. Τυχερός ήταν ο Ήφαιστος, ο οποίος έγινε άντρας της. 

 Η Αφροδίτη της Μήλου είναι πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα(150 - 50 π.Χ.), το οποίο βρέθηκε, την άνοιξη του 1820, σε αγροτική περιοχή της Μήλου. Το άγαλμα βρέθηκε σε πάνω από 6 χωριστά κομμάτια και κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Στο Μουσείο της Μήλου υπάρχει πιστό αντίγραφό του, το οποίο έστειλε αργότερα ως δωρεά το Λούβρο. Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται καταπληκτικό έργο, το οποίο συνδυάζει αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Κάποτε πίστευαν ότι ήταν έργο του Πραξιτέλη, σήμερα όμως πιστεύεται ότι ο δημιουργός της είναι άλλος. Είναι σήμα κατατεθέν της Μήλου ή προσδιοριστικό στοιχείο της.

Αφροδίτη, Θεά της θάλασσας

Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Ερμηνεία: Αλεξάνδρα (Κυριακάκη)

Γαλανό το χέρι που σε γέννησε
κι αργυρό το χτένι που σε χτένισε.
Φεύγεις με το κύμα άχραντη δροσιά
και σ' ακολουθάνε όλα τα νησιά.

Φτάνουν τρία περιστέρια 
Αφροδίτη μου
Να σε φέρουν απ' το πέλαγο
στο σπίτι μου.

Στη χελώνα επάνω βάρκα και νησί
σα φεγγάρι στέκεις ρήγισσά μου εσύ.
Ήσυχο αγέρι στα ξανθά μαλλιά
Ίσκιοι που μαλώνουν μες την ερημιά.



Οι δικές μας δημιουργίες

Αποφασίσαμε να συνδυάσουμε τον πλανήτη Αφροδίτη με τη θεά της ομορφιάς. Πώς σας φαίνονται οι ιδέες μας;

   

Τα ονόματα των πλανητών 

Όλοι ξέρουμε τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος οι οποίοι συντροφεύουν τη Γη μας στο αέναο ταξίδι της γύρω από τον ήλιο. Αφροδίτη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ποσειδώνας, Ερμής, Ουρανός. Όλοι έχουν ονόματα θεοτήτων οι οποίες προέρχονται από την Αρχαία Ελλάδα. Πώς όμως ο καθένας από αυτούς πήρε το συγκεκριμένο όνομα;

Χιλιάδες χρόνια πριν, πάρα πολλοί πολιτισμοί άρχισαν να παρατηρούν τον ουρανό και να μελετούν τα ουράνια σώματα. Όπως είναι φυσικό, αφού μιλάμε για ουρανό, κάθε τέτοιο σώμα ονομαζόταν με το όνομα κάποιας θεότητας αλλά όχι τυχαία. Ακόμη και σήμερα, η Παγκόσμια Αστρονομική Ένωση (ΙΑU) η οποία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την ονοματοδοσία νέων πλανητών και σωμάτων που ανακαλύπτονται, αποδέχτηκε τις αρχαίες ονομασίες.

1. Αφροδίτη (Venus)

Σαν πλανήτης, κάθε άλλο παρά με τη θεότητα της ομορφιάς και του έρωτα μοιάζει. Στην ατμόσφαιρά της αναπτύσσονται τεράστιες θερμοκρασίες, η ατμοσφαιρική πίεση είναι 90 φορές μεγαλύτερη από της Γης, και είναι καλυμμένη συνεχώς από ένα σύννεφο κοσμικής σκόνης.

Εκεί όμως οφείλεται και το όνομά της. Το σύννεφο αυτό αντανακλά το ηλιακό φως στο διάστημα, κάνοντας έτσι την Αφροδίτη, το τρίτο λαμπρότερο ουράνιο σώμα, μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη, που φαίνεται από τη Γη. Αυτή της η λαμπρότητα, ειδικά κατά το ξημέρωμα, ενέπνευσε τους Ρωμαίους να ονομάσουν τον πλανήτη Venus (Αφροδίτη). Αφιέρωση στην πιο λαμπρή και όμορφη θεά.

 2. Ερμής (Mercury)

Η πρώτη καταγραφή που έχουμε για τον πλανήτη αυτό, είναι από τον 14ο αιώνα π.Χ. όπου και περιγράφεται ως «ο πλανήτης που χοροπηδάει». Οι Αρχαίοι Έλληνες τον ονόμασαν Ερμή, προς τιμήν του φτεροπόδαρου θεού-αγγελιαφόρου, ονομασία που αργότερα υιοθέτησαν και οι Ρωμαίοι (Mercury).

O Ερμής, είναι όντως ο πιο «γρήγορος» πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα. Ολοκληρώνει την περιστροφή του γύρω από τον Ήλιο σε μόλις 88 ημερολογιακές ημέρες, ενώ κινείται με ταχύτητα 50 km/sec γρηγορότερα από τους υπόλοιπους πλανήτες.

 3. Δίας (Jupiter)

Για τον πλανήτη Δία, η εξήγηση είναι πολύ εύκολη. Είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Η μάζα του είναι μεγαλύτερη από το σύνολο των μαζών όλων των υπολοίπων και σε τροχιά γύρω του, βρίσκονται 67 φεγγάρια. Λογικά λοιπόν οι Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι του έδωσαν το όνομα του βασιλιά των θεών και οι Ρωμαίοι φυσικά συμφώνησαν (Jupiter).

 4. Άρης (Mars)

Και εδώ τα πράγματα είναι απλά. Ο οξειδωμένος σίδηρος στην επιφάνεια του πλανήτη, σε συνδυασμό με τη «σκονισμένη» του ατμόσφαιρα, του προσδίδουν ένα κόκκινο χρώμα το οποίο μοιάζει με αίμα. Αίμα έχουμε στους πολέμους και θεός των πολέμων ήταν ο θεός Άρης. Ο δεύτερος σημαντικότερος θεός για τους Ρωμαίους μετά το Δία.

5.Κρόνος (Saturn)

Ο Κρόνος, ήταν ο πιο απομακρυσμένος από τους πλανήτες ο οποίος είχε παρατηρηθεί στα αρχαία χρόνια. Είναι ο πλανήτης που επιτρέπει τη μεγαλύτερη διάρκεια παρατήρησής του από όλους τους άλλους, καθώς λόγω της απόστασής του φαίνεται να κινείται πολύ αργά.

Για το λόγο αυτό, οι Αρχαίοι Έλληνες του έδωσαν το όνομα του πατέρα του Δία, ο οποίος ήταν παράλληλα και ο πρώτος θεός αλλά θεωρούνταν και ο διαχειριστής του χρόνου(Κρόνος) και των εποχών που είναι πολύ σημαντικό για τις καλλιέργειες. Για τους Ρωμαίους, ήταν απλά ο πατέρας του Δία (Saturn).

 6.Ουρανός (Uranus)

Ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα, μόλις το 1781, από τον Άγγλο αστρονόμο Sir William Herschel. Εκείνος τον ονόμασε αρχικά «Georgium Sidus» (Το αστέρι του Γεώργιου), προς τιμήν του Βασιλιά Γεωργίου του 3ου.

Θεωρούσε πως στη σύγχρονη εποχή που ζούσε, δεν επιτρεπόταν να επιλέγονται ονόματα αρχαίων θεοτήτων. Τελικά, επικράτησε η ονομασία που έδωσε ο Γερμανός αστρονόμος Johann Elert Bode, ο οποίος επαναπροσδιόρισε την τροχιά του νέου πλανήτη. Επέλεξε το όνομα «Ουρανός», προς τιμήν του πατέρα του Κρόνου και κυρίου του ουρανού.

 7. Ποσειδώνας (Neptune)

Είναι ο μοναδικός πλανήτης, ο οποίος δεν ανακαλύφθηκε με παρατήρηση, αλλά μέσω μαθηματικών υπολογισμών. Τον ανακάλυψε ο Άγγλος μαθηματικός και αστρονόμοςJohn Couch Adams σε συνεργασία με τον Γάλλο συνάδελφό του Urbain Le Verrier.

Οι δύο τους, μελετούσαν την τροχιά του πρόσφατα ανακαλυφθέντος Ουρανού, και διαπίστωσαν παρεκκλίσεις σε αυτή οι οποίες δικαιολογούνταν μόνο με την ύπαρξη κοντά του ενός ακόμη ουρανίου σώματος. Βασισμένος σε αυτά τα στοιχεία, ο Γερμανός αστρονόμος Johann Galle, ανακάλυψε το 1846 ένα νέο πλανήτη, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία των Adams και Le Verrier.

 Αρχικά ο Galle, πρότεινε ο πλανήτης να ονομαστεί La Verrier, προς τιμήν του Γάλλου συναδέλφου του, κάτι το οποίο δεν δέχθηκε η διεθνής αστρονομική κοινότητα της εποχής. Τελικά ο ίδιος ο Γάλλος έδωσε τη λύση, προτείνοντας το όνομα «Ποσειδώνας». Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε Μεθάνιο που έχει η ατμόσφαιρα του πλανήτη, αυτός αποκτά το γαλάζιο χρώμα της θάλασσας, οπότε η ονομασία του αρχαίου θεού των θαλασσών ταίριαζε απόλυτα.

8. Γη (Earth)

Για χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος δε θεωρούσε τη Γη ως πλανήτη, αλλά το κέντρο του σύμπαντος όπου τα πάντα κινούνταν γύρω από αυτή. Οι Έλληνες την ονόμασαν Γη, από τη Γαία η οποία προϋπήρχε με το Χάος και τον Έρωτα στη δημιουργία του Κόσμου.

Η Γαία, στο επίπεδο της Κοσμογονίας, συμβολίζει την υλική πλευρά του Κόσμου και όχι μόνο τη Γη. 

 9. Πλούτωνας (Pluto)

Είναι ο μικρότερος από όλους τους πλανήτες . Τόσο μικρός που αρκετοί υποστηρίζουν πως δεν είναι καν πλανήτης. Όπως και να έχει, η ανακάλυψή του, οφείλεται στον Αμερικανό μαθηματικό και αστρονόμο Percival Lowell, ο οποίος μέσω μαθηματικών υπολογισμών, προέβλεψε την ύπαρξη του. Η θεωρία του επιβεβαιώθηκε 14 χρόνια μετά το θάνατό του, το 1930, όταν και εντοπίστηκε από το αστεροσκοπείο Lowell της Αριζόνα.

Η είδηση έκανε το γύρω του κόσμου, και το αστεροσκοπείο δέχθηκε πάνω από 1000 προτάσεις με ονόματα για το νέο πλανήτη. Τελικά κέρδισε η πρόταση μιας 11χρονης, η οποία ήταν λάτρης της ελληνικής μυθολογίας. Πρότεινε το όνομα Πλούτωνας, με το σκεπτικό, πως ενώ οι επιστήμονες γνώριζαν ότι υπάρχει, ήταν για πολλά χρόνια «αόρατος» από τις παρατηρήσεις, όπως και ο θεός του κάτω κόσμου.

Πλανήτης Ερμής

Πήρε το όνομά του από το γιο του Δία, Ερμή. Το αστρονομικό του σύμβολο  είναι ☿και συμβολίζει το κεφάλι του θεού με το κερατοειδές κράνος του.

• - Ο Ερμής βρίσκεται τόσο κοντά στον Ήλιο, ώστε είναι δύσκολο να τον διακρίνουμε καθαρά από τη Γη.
• Είναι πολύ μικρός πλανήτης, ελάχιστα πιο μεγάλος από τη Σελήνη.
• Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 70 χμ. από τον Ήλιο και έτσι καψαλίζεται συνεχώς από τις ακτίνες του.
• Εξαιτίας του ότι ο Ήλιος ( η τεράστια βαρύτητα του οποίου προσελκύει μικρούς και μεγάλους διαστημικούς βράχους) είναι ο κοντινότερος γείτονάς του η επιφάνειά του είναι γεμάτη κρατήρες, που δημιουργήθηκαν από μετεωρίτες που έπεσαν πάνω του.
• Η ατμόσφαιρα του Ερμή αποτελείται από ένα λεπτό στρώμα ηλίου, οξυγόνου και υδρογόνου. Η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα τρισεκατομμύριο φορές πιο πυκνή από του Ερμή.
• Χωρίς ουσιαστική ατμόσφαιρα γύρω του στον Ερμή δεν υπάρχουν ούτε άνεμοι ούτε βροχές, δεν υπάρχει όμως ούτε προστασία από το κρύο και τη ζέστη. Το μεσημέρι η θερμοκρασία στον Ερμή είναι τόσο υψηλή, ώστε να χρειάζονται μόνο μερικά λεπτά για να κοκκινίσει ένα κομμάτι ατσάλι ή να λιώσει ένα κομμάτι μόλυβδος. Το βράδυ πάλι που η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή ( 7 φορές πιο χαμηλή από την θερμοκρασία που επικρατεί στην κατάψυξη του ψυγείου μας στο σπίτι), μερικά λεπτά αρκούν για να γίνει κάποιος παγοκολώνα. 
• Η επιφάνεια του Ερμή μοιάζει πάρα πολύ με την επιφάνεια της Σελήνης, ενώ το εσωτερικό του πλανήτη μοιάζει με το εσωτερικό της Γης. Στην επιφάνειά του βρίσκεται ένα τεράστιο λεκανοπέδιο ( 1400 χμ.) που ονομάστηκε λεκανοπέδιο των θερμίδων ( Σας θυμίζει κάτι;). Ο σχηματισμός του οφείλεται στην πρόσκρουση μετεωρίτη με την επιφάνεια του πλανήτη. Με την πρόσκρουση αυτή δημιουργήθηκε από τη μια το λεκανοπέδιο και από την άλλη μια λοφώδης περιοχή. Στην επιφάνειά του υπάρχουν ακόμα τεράστιες χαράδρες μήκους περίπου 3000 μέτρων. Αν ρίξουμε μια πέτρα σε μια τέτοια χαράδρα θα χρειαστεί 130 δευτερόλεπτα για να φτάσει στη βάση της χαράδρας αφού η βαρύτητα στον Ερμή είναι τρεις φορές μικρότερη από τη βαρύτητα στη Γη. Ένας άνθρωπος δηλαδή  που ζυγίζει 75 κιλά στη Γη ,στον Ερμή θα ζυγίζει 25 κιλά.
• Επειδή ο Ερμής είναι ο πιο κοντινός πλανήτης στον Ήλιο θα είναι και ο πρώτος πλανήτης που θα καταστραφεί, όταν ο Ήλιος φτάσει στο στάδιο της μετατροπής του σε κόκκινο γίγαντα. Σε 5.000.000.000  χρόνια από σήμερα ο ήλιος θα αρχίσει να διογκώνεται και η επιφάνειά του θα φτάσει στον Ερμή που θα τον εξαερώσει. Ο Ήλιος θα μετατραπεί τότε σε ένα πατέρα ο οποίος, σαν τον αρχαίο θεό Κρόνο, θα καταπιεί τα παιδιά του.

Θεός Ερμής 

Γιος του Δία και της Μαίας. Ο αγγελιοφόρος των θεών. 

Ήταν και ψυχοπομπός, δηλαδή οδηγούσε τις ψυχές των νεκρών στον Άδη, καθώς και προστάτης των εμπόρων και των ταξιδιωτών. Ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπινου γένους. Εισήγαγε τα γράμματα και τις τέχνες στην ανθρωπότητα.

Το σύμβολο του Ερμή ήταν το κηρύκειο. Ένα φτερωτό ραβδί με φίδια τυλιγμένα γύρω του. Το κηρύκειο ήταν θαυματουργό. Έγινε το σύμβολο της ειρήνης, της αφθονίας και του πλούτου.

 Η λύρα του Ερμή

    Μια μέρα, στο όρος Κυλλήνη της Αρκαδίας γεννήθηκε ένα πανέμορφο και έξυπνο μωρό. Ήταν ο Ερμής, ο γιος του Δία και της νύμφης Μαίας.

   Μόλις η Μαία γέννησε το μωρό της, το τύλιξε στις φασκιές και το έβαλε για ύπνο. Αποκαμωμένη ξάπλωσε δίπλα του κι εκείνη να ξεκουραστεί από τη γέννα. Μόλις όμως τα βλέφαρα της Μαίας έκλεισαν, ο Ερμής ξετυλίχτηκε από τις φασκιές του και μπουσουλώντας μέσα στην σπηλιά προσπαθούσε να ανακαλύψει ό,τι ενδιαφέρον έκρυβε ο χώρος.

    Γρήγορα το ενδιαφέρον του τον οδήγησε έξω από τη σπηλιά. Λίγο πιο κάτω από την είσοδο είδε μια χελώνα να προχωρά. Καθώς την παρατηρούσε μια ιδέα γεννήθηκε στο μυαλουδάκι του.

   Έβγαλε το ζώο από το καβούκι του και αφού πρόσθεσε χορδές από έντερα προβάτου δημιούργησε το πρώτο μουσικό όργανο. Στα χέρια του η λύρα έβγαζε ήχους θεϊκούς, ικανούς να εξημερώσουν και το πιο άγριο θηρίο.

Ο Ερμής κλέβει τα βόδια του Απόλλωνα

     Καθώς όμως είχε αρχίσει να πεινάει κατευθύνθηκε στο Πήλιο όπου εκεί βρήκε τα βόδια του Απόλλωνα να βοσκάνε στο λιβάδι κάτω από το φως του φεγγαριού. Χωρίς να σκεφτεί πολύ αποφάσισε να αφαιρέσει από το κοπάδι πενήντα βόδια. Αφού γύρισε τα πέλματα των ζώων ώστε να μπερδέψει όποιον θα ήθελε να τον ακολουθήσει, αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του.

    Στον ποταμό Αλφειό σταμάτησε να ξεκουραστούν τα βόδια.  Εκεί έψησε ένα ζώο για να φάει , και ένα άλλο το τεμάχισε σε δώδεκα μερίδες τις οποίες έψησε προσφορά στους θεούς.

Πολλοί ήταν οι συγγραφείς και οι ποιητές εμπνεύστηκαν από την αρχαία μυθολογία. Εδώ ένα απόσπασμα από την Οδύσσεια του Ομήρου, το οποίο αναφέρεται στο θεό Ερμή.

ΟΜΗΡΟΣ

13. – Οδύσσεια ω 1-14

Παρὰ δῆμον ὀνείρων

Μετά τη μνηστηροφονία (ραψωδία χ) και τον αναγνωρισμό του Οδυσσέα από την Πηνελόπη (ραψωδία ψ) ο ψυχοπομπός Ερμής οδηγεί τις ψυχές των μνηστήρων στον Άδη, όπου θα συναντήσουν ψυχές ηρώων του Τρωικού πολέμου.

Και ο Κυλλήνιος¹ Ερμής προσκαλούσε τις ψυχές των μνηστήρων. Είχε

στο χέρι ραβδί όμορφο, χρυσό. Μ᾽ αυτό μαγεύει τα μάτια των ανθρώπων,

ή κοιμισμένους τους ξυπνά, σαν το θελήσει. Έτσι πήρε να ξεκινήσει,

κι αυτές τσιρίζοντας ακολουθούσαν. Όπως όταν νυχτερίδες στα5

βάθη της σπηλιάς κρατιούνται αρμαθιά γαντζωμένες στο βράχο, κι αν

αποπέσει μια, τότε όλες πεταρίζουν τσιρίζοντας. Έτσι κι εκείνες

τσιρίζαν και πήγαιναν. Κι ο Ερμής τις οδηγούσε στους υγρούς δρόμους,10

χωρίς κακία. Πέρασαν το ρέμα του Ωκεανού² και τη Λευκή Πέτρα,

πέρασαν τις πύλες του ήλιου και τον κόσμο των ονείρων,³ κι έσωσαν

γρήγορα στ᾽ Ασφοδελό Λιβάδι, όπου κατοικούν οι ψυχές⁴...

                                      

                                                 Μετάφραση Γ. Σεφέρης


Εμείς δώσαμε στον πλανήτη Ερμή τα χαρακτηριστικά του θεού και σας τον παρουσιάζουμε.

Ο πλανήτης Ερμής κλέβει τα βόδια του Δία

Ο φτερωτός Ερμής

Ο πλανήτης Ερμής με το κηρύκειο και τα φτερά του Θεού

Αστρονομία ... συνέχεια

Με τούτα και με κείνα αφήσαμε παραπονεμένη την κυρα - αστρονομία. Έφτασε όμως ο καιρός να την θυμηθούμε και με το μύθο της δημιουργίας του Γαλαξία να κάνουμε μια καινούργια αρχή.

Η δημιουργία του Γαλαξία

      Πριν πολλά χρόνια όταν οι αρχαίοι πρόγονοί μας  πίστευαν  ότι δώδεκα Θεοί κατοικούσαν στο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, τον Όλυμπο. Πατέρας Θεών και ανθρώπων πίστευαν πως ήταν ο Δίας.
      Ο Δίας ήταν παντρεμένος με τη θεά Ήρα. Η Ήρα ήταν θεά του γάμου και  λίγο ζηλιάρα.
      Κάποτε η Αλκμήνη, κόρη του βασιλιά των Μυκηνών, γέννησε δυο αγόρια. Τον Ηρακλή, ο οποίος είχε υπερφυσικές δυνάμεις και τον Ιφικλή. 
      Μια μέρα και ενώ η Ήρα κοιμόταν έβαλε ο θεός Ερμής κρυφά στο στήθος της θεάς το νεογέννητο Ηρακλή. Με το γάλα της θεάς το μωρό θα γινόταν αθάνατο.
      Το μωρό όμως λαίμαργο καθώς ήταν, δάγκωσε τη θηλή. Η Ήρα ξύπνησε, έσπρωξε το μωρό μακριά και το γάλα από το στήθος της τινάχτηκε στον ουρανό σχηματίζοντας το γαλαξία.

Γαλαξίας - η επιστημονική εκδοχή



     Με τον όρο Γαλαξίας αναφερόμαστε, στον γαλαξία στον οποίο ανήκει η Γη και όλο το Ηλιακό Σύστημα, ενώ όταν αναφερόμαστε σε άλλο γαλαξία, τον γράφουμε με μικρό «γ» και ακολουθεί και το όνομά του.
     Ο Ήλιος και η Γη βρίσκονται στις παρυφές του Γαλαξία, και έτσι αυτός, καθώς τον κοιτάμε κατά μήκος, φαίνεται να σχηματίζει μία γαλακτόχρωμη, φωτεινή λωρίδα από πάρα πολλά αστέρια, που διασχίζει τον ορατό από τη Γη ουρανό από την μία πλευρά του ορίζοντα μέχρι την άλλη. Λόγω της εμφάνισης αυτής, ονομάστηκε στα ελληνικά «Γαλαξίας κύκλος» ή και «γάλακτος κύκλος» ή και σκέτο «γάλα».
      Αν και ο Γαλαξίας μας είναι ένας από τα δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο Σύμπαν, έχει ιδιαίτερη σημασία για τον άνθρωπο, καθώς είναι το «σπίτι» του Ηλιακού Συστήματος.

Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει - Νατάσσα Μποφίλιου

Καλή χρονιά 

Αγαπημένα μου πρωτάκια σας καλωσορίζω στο 2018 με ένα αγαπημένο μου τραγούδι. Μπορεί να μην καταλαβαίνετε ακόμα τους στίχους μα είμαι σίγουρη πως  το αισθάνεστε. Κι αυτό είναι το σημαντικότερο, μιας και η τέχνη οφείλει να μιλάει  πρωτίστως στην ψυχή μας. Καλή μας χρονιά!!!