Μια γιορτή στη γειτονιά του ήλιου

Η γιορτούλα μας πέτυχε! Πού το ξέρω ; Το είδα στις φατσούλες σας που έλαμπαν από χαρά. Ο Κωνσταντίνος μας αφηγείται τις τόσο ωραίες δραστηριότητες που κάναμε όλη τη χρονιά καθώς δουλεύαμε το πρόγραμμα " Μια γιορτή στη γειτονιά του Ήλιου".

Περάσαμε τέλεια παιδιά! Δραματοποιήσαμε το αγαπημένο μας βιβλίο, τραγουδήσαμε παρέα με τις φοιτήτριες του Παιδαγωγικού Τμήματος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου της πόλης μας,χορέψαμε τρελά.... ευχαριστήθηκε η ψυχή μας! Και μάθαμε ... μάθαμε πολλά , παίζοντας. Είμαι σίγουρη ότι οι πλανήτες που σας έκαναν απόψε να πετάξετε ψηλά, θα γίνουν μια ωραία εμπειρία που θα σας ακολουθεί σε όλη σας τη ζωή. Γιατί τα ωραία και καλά μένουν στην ψυχή μας για να μας πάνε πάντα πιο μπροστά!

Η μεγάλη μέρα πλησιάζει!

Έτοιμη η αφίσα μας! Η ημέρα πλησιάζει που θα στήσουμε τη δική μας γιορτή!

25η Μαρτίου 1821

 «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἠμεῖς, ἄν δέν ἤμεθα τρελλοί, δέν ἐκάναμεν τήν ἐπανάστασιν, διατί ἠθέλαμεν συλλογισθῆ πρῶτον διά πολεμοφόδιαν, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθῆκες μας, τά μαγαζιά μας, ἠθέλαμεν λογαριάσει τήν δύναμιν τῆν ἐδικήν μας, τήν τούρκικη δύναμη. Τώρα ὅπου ἐνικήσαμεν, ὅπου ἐτελιώσαμεν μέ καλό τόν πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, ἐπαινόμεθα. Ἄν δέν εὐτυχούσαμεν, ἠθέλαμεν τρώγει κατάρες ἀναθέματα…»
                                                                 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Θεόδωρος Βρυζάκης: Η Ελλάς ευγνωμονούσα 

Αϊβαζόφσκι: Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο 

Ευγένιος Ντελακρουά - Η Ελλάς πάνω από τα ερείπια του Μεσολογγίου

Ντονάτο Φραντσέσκο Ντε Βίβο:Ο θάνατος του Λάμπρου Τζαβέλλα

Γκος Λουά: Η μάχη της Ακρόπολης

François-Auguste Vinson: Μετά τη σφαγή στη Σαμοθράκη 

Ευγένιος Ντελακρουά: Η σφαγή της Χίου

Άρι Σέφερ: Οι Σουλιώτισσες 

Λουδοβίκος Λιπαρίνι: Ο όρκος του λόρδου Βύρωνα

Λουδοβίκος Λιπαρίνι: Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη 

Λουδοβίκος Λιπαρίνι: Έλληνας αγωνιστής

Εμίλ ντε Λασάνκ: Η αυτοθυσία

Τα επτά ποτάμια 

 Κύλησε το ποταμάκι το πορτοκαλί 
 Είναι που οι πεταλούδες πάνε σε γιορτή 
 Μέσα απ’ τη σπηλιά αναβλύζει πράσινη πηγή
 Απ’ τα λέπια κάποιου δράκου πού 'χει χτενιστεί 
 Χίλιες κόκκινες καρδούλες μπήκαν στην σειρά
 Κι ένα κόκκινο ποτάμι πήρε να κυλά
 Κάθε που θα πλημμυρίσει γίνεται γιορτή 
 Και γεμίζει με αγάπη κάθε τι στη γη 
 Στέλνει ο ήλιος δυο ακτίνες για να τεντωθεί 
 Κι ένα κίτρινο ποτάμι απλώνεται στη γη
 Τό 'σκασαν απ’ τις σελίδες λέξεις κι αριθμοί
 Για να φτιάξουν το ρυάκι το μενεξεδί 
 Τα όνειρα μας τα γαλάζια φύγαν ξαφνικά
 Και γλιστρήσαν σαν ποτάμι μες στην ξεγνοιασιά
 Και στο τέλος τ’ αστεράκια μπήκαν στην σειρά
 Και το μπλε το ποταμάκι 'φτιάξαν στα ψηλά 
 Τρέχουνε τα ποταμάκια τα χρωματιστά
 Μέσα σ’ ανθισμένους κάμπους, πόλεις και χωριά
 Χέρι χέρι μες στη λίμνη πάνε να λουστούν
 Με ένα παραμύθι να ξελογιαστούν
 Τότε ο ουρανός πετάει μία πετονιά 
 Και τραβάει από τη λίμνη όλα τα νερά
 Και προβάλλει ένα τόξο τόσο φωτεινό 
 Μια κορδέλα που ενώνει γη και ουρανό
 Λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα λα ..

Στίχοι - Μουσική : Γιώργος Χατζηπιερής
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη, Δώρος Δημοσθένους

Δέκα καβουράκια

 Δέκα καβουράκια βρήκαν δέκα καραμέλες
 και καθίσανε στο βράχο να τις φάνε 
 Μα ήρθαν τα χταπόδια τα τραβήξαν απ’ τα πόδια 
 και τους πήραν τα γλυκά,
 και στο φινάλε έμειναν μονάχα 
 να κοιτάν το κύμα
 αχ τα καβουράκια είναι κρίμα
 κι έμειναν μονάχα 
 να κοιτάν το κύμα 

 Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοοο 
 τρια λα ρι λα λεο 
 Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοοο
 τρια λα ρι λα ρι λα λοοο

 Να και μια χελώνα που τα βλέπει να’ ναι μόνα
 και τα παίρνει στη σπηλιά μες στη φωλιά της
 Βγάζει απ’τις ντουλάπες 
 γλειφιτζούρια σοκολάτες παγωτά 
 γρανίτες φράουλες και τάρτες 
 και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι
 κάτω απ’ το σπασμένο το κατάρτι 
 και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι 
 κάτω απ’ το σπασμένο το κατάρτι !!


Στίχοι - Μουσική : Γιώργος Χατζηπιερής
Ερμηνεία: Δώρος Δημοσθένους

Ώρα της Γης 

    Ίσως να μην το έχουμε αντιληφθεί ακόμα, όμως μέρα με την ημέρα ο πλανήτης μας αδειάζει. Χάνει τη μοναδική ποικιλία ζωής που φιλοξενεί και σταδιακά ξεγυμνώνεται.

«Κάποτε η θάλασσα ήταν γεμάτη ψάρια, τώρα όμως οι ψαράδες γυρίζουν με τα δίχτυα τους άδεια. Κάποτε βλέπαμε σμήνη πουλιών. Μας μάγευαν τα χρώματά τους, η ομορφιά τους. Θαυμάζαμε την αίσθηση ελευθερίας που αποπνέουν. Σήμερα ατενίζω τον άδειο ουρανό. Αναπολώ τις παλιές εποχές και όλα όσα χάθηκαν μαζί τους. Μυρωδιές και αισθήσεις. Ήχους και χρώματα. Μικρούς θησαυρούς που συνθέτουν τη μαγεία της φύσης», λέει ο κυρ Αντρέας και βουρκώνει καθώς μιλά για το νησί του.

Οι ιστορίες που μας διηγούνται οι δικοί μας άνθρωποι μαρτυρούν καμιά φορά τις μεγαλύτερες αλήθειες. Μέσα σε μόλις 40 χρόνια ο πλανήτης έχασε σημαντικό μέρος της βιοποικιλότητάς του, δηλαδή των ειδών και των οικοσυστημάτων του. Ενδεικτικά, από το 1970 ως το 2012, ο παγκόσμιος πληθυσμός των ψαριών, πουλιών, θηλαστικών, αμφιβίων και ερπετών μειώθηκε κατά 58%. Αν η σημερινή πορεία συνεχιστεί, τότε το 2020 η Γη θα είναι κατά 2/3 φτωχότερη, χάνοντας πολύ μεγάλο μέρος από το φυσικό της κεφάλαιο.

Η απώλεια της βιοποικιλότητας αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον πλανήτη μας και το πρόβλημα εντείνεται ακόμα περισσότερο εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Από τη μία, η αύξηση της θερμοκρασίας, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και τα έντονα καιρικά φαινόμενα δυσκολεύουν σημαντικά την επιβίωση των ειδών. Από την άλλη, η απώλεια της βιοποικιλότητας «ξεγυμνώνει» τα οικοσυστήματα και τα καθιστά πιο ευάλωτα στις απειλές αλλά και λιγότερα ανθεκτικά απέναντι στην κλιματική αλλαγή. 

Αναγνωρίζοντας τη σημασία του προβλήματος, η παγκόσμια κοινότητα συμφώνησε το 2010 στη Συνδιάσκεψη της Σύμβασης για τη Βιοποικιλότητα, στη Ναγκόγια, σε δεκαετές πλάνο με όραμα την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας μέχρι το 2020. Στο πλάνο περιλαμβάνονται 20 στόχοι, γνωστοί ως στόχοι Aϊτσί (Aichi targets), τους οποίους τα κράτη μέρη της Σύμβασης δεσμεύονται να πετύχουν μέχρι το 2020. Οι στόχοι ομαδοποιούνται γύρω από πέντε κεντρικούς πυλώνες: 

1.    Την αντιμετώπιση των αιτιών της απώλειας της βιοποικιλότητας. Εδώ συγκαταλέγονται στόχοι που αφορούν στην ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση των πολιτών, π.χ. μέσα από τη συμμετοχή τους σε δράσεις όπως είναι η Ώρα της Γης, στόχοι για την καλύτερη ενσωμάτωση των αναγκών της βιοποικιλότητας στον αναπτυξιακό σχεδιασμό, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, αλλά και την εξάλειψη βλαβερών για τη βιοποικιλότητα επιδοτήσεων. 

2.    Τη μείωση των άμεσων απειλών της βιοποικιλότητας και την προώθηση βιώσιμων μεθόδων χρήσης των φυσικών πόρων. Εδώ περιλαμβάνονται στόχοι για την καλύτερη διαχείριση των φυσικών πόρων, ειδικά στον πρωτογενή τομέα, όπως είναι η γεωργία, η δασοκομία και η αλιεία. 

3.    Τη διατήρηση των οικοσυστημάτων, των ειδών και των γενετικών πόρων. Εδώ αποτυπώνεται ο πυρήνας των δράσεων για την προστασία της φύσης, καθώς τίθενται στόχοι για τη θέσπιση και διαχείριση προστατευόμενων περιοχών και τη διατήρηση απειλούμενων ειδών και της γενετικής βιοποικιλότητας. 

4.    Την εξασφάλιση της συμμετοχής όλων στις ωφέλειες της αξιοποίησης βιοποικιλότητας και των λειτουργιών των οικοσυστημάτων. Εδώ περιλαμβάνονται στόχοι που δεν αφορούν μόνο στη διατήρηση αλλά και στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων που έχουν πληγεί, καθώς και στην αύξηση της ανθεκτικότητας τους απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Επίσης, περιλαμβάνονται στόχοι για να διασφαλιστεί ότι η αξιοποίηση της βιοποικιλότητας συνεισφέρει στην ευημερία όλων, και ειδικά των πλέον ευάλωτων. 

5.    Την προώθηση μέτρων για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας μέσα από συμμετοχικές διαδικασίες. Εδώ περιλαμβάνεται η υποχρέωση για την κατάρτιση εθνικής στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα, που η Ελλάδα, για παράδειγμα, θέσπισε το 2014, αλλά και η υποχρέωση για καλύτερη διαχείριση της γνώσης, τόσο της επιστημονικής όσο και της παραδοσιακής, την παροχή ευκαιριών κατάρτισης και την κινητοποίηση των απαραίτητων πόρων ώστε οι στόχοι να επιτευχθούν. 

Όσο φιλόδοξοι κι αν είναι αυτοί οι στόχοι, το 2020 πλησιάζει και βρισκόμαστε σε έναν αγώνα δρόμου για να πετύχουμε. Ενδεικτικά, ο στόχος 11 αναφέρει ότι μέχρι το 2020 θα πρέπει να έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενο το 10% των ωκεανών και μέχρι σήμερα έχουμε μετά βίας πιάσει το μισό. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει έντονη κινητοποίηση παγκοσμίως για τον χαρακτηρισμό θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. Στην ίδια κατεύθυνση, η Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2017 ανακοίνωσε την επέκταση των περιοχών Natura 2000, κυρίως στον θαλάσσιο χώρο. Βάσει αυτής της εξέλιξης, πλέον, 22% περίπου της θαλάσσιας έκτασης της χώρας θα ανήκει στο ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο. 

Όμως είναι αυτό αρκετό; Ο στόχος αναφέρει ότι για αυτές της περιοχές θα πρέπει να υπάρχει επαρκής προστασία και διαχείριση. Κι εδώ ο δρόμος είναι ακόμα πιο μακρύς, καθώς χρειάζεται η λήψη επιπλέον μέτρων ώστε η προστασία να μη μείνει μόνο σε χαρτιά. 

Και βέβαια πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε τι θα κάνουμε μετά το 2020. Το 2020 θα είναι μία χρονιά σταθμός για την ανθρωπότητα αλλά και για το μέλλον πλανήτη. Το 2020 θα τεθούν σε εφαρμογή οι δεσμεύσεις που προέκυψαν από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή και θα ξεκινήσει η εφαρμογή των πρώτων δράσεων στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030» του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Παράλληλα θα σηματοδοτήσει την εκκίνηση μίας νέας δεκαετίας κατά την οποία η παγκόσμια κοινότητα θα πρέπει να ανανεώσει τη δέσμευση της για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας. 

Το Σάββατο 24 Μαρτίου συμμετέχουμε όλοι στην  Ώρα της Γης. Σβήνουμε τα φώτα 20:30 με 21:30, συνδεόμαστε με τη θάλασσα και δεσμευόμαστε για έναν ζωντανό πλανήτη και μετά το 2020.

Της Ιόλης Χριστοπούλου, υπεύθυνης πολιτικής για το φυσικό περιβάλλον, WWF Ελλάς.

Πηγή : https://www.huffingtonpost.gr

Καλό ταξίδι Στίβεν Χόκινγκ

O Στήβεν Γουίλιαμ Χόκινγκ (αγγλικά: Stephen William Hawking, 8 Ιανουαρίου 1942 – 14 Μαρτίου 2018) ήταν Βρετανός θεωρητικός, φυσικός, κοσμολόγος, συγγραφέας και Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Μεταξύ των σημαντικών επιστημονικών εργασιών του ήταν μια συνεργασία με τον Ρότζερ Πένροουζ επάνω σε θεωρήματα βαρυτικής μοναδικότητας στα πλαίσια της γενικής σχετικότητας και η θεωρητική πρόβλεψη ότι οι μαύρες τρύπες  εκπέμπουν ακτινοβολία, που συχνά καλείται ακτινοβολία Χόκινγκ. O Χόκινγκ ήταν ο πρώτος που εξέθεσε μια κοσμολογία που εξηγήθηκε από μια ένωση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής. Ήταν φανατικός υποστηρικτής της ερμηνείας πολλών κόσμων της κβαντικής μηχανικής.

Ήταν επίτιμος συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, και αποδέκτης του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Χόκινγκ ήταν καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ μεταξύ 1979 και 2009.

Ο Χόκινγκ είχε συντάξει εργασίες εκλαϊκευμένης επιστήμης, στις οποίες συζητά τις θεωρίες και την κοσμολογία του γενικά. Το βιβλίο του "Το Χρονικό του Χρόνου" έμεινε στη λίστα με τα best-seller της Βρετανικής Sunday Times για 237 εβδομάδες σπάζοντας ρεκόρ.

Ο Χόκινγκ έπασχε από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση), κατάσταση που είχε εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των ετών. Ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου παράλυτος και επικοινωνούσε μέσω συσκευής παραγωγής ομιλίας. Παντρεύτηκε δύο φορές και είχε τρία παιδιά.

Το 2014 κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Το χρονικό της ζωής μου.

Καλημέρα από τη γειτονιά του Ήλιου!!!

Άρης

Η ονομασία του πλανήτη Άρη προέρχεται από τον Ολύμπιο θεό του πολέμου της Ελληνικής Μυθολογίας τον Άρη. Οι ονομασίες των δύο δορυφόρων του δόθηκαν από τούς δύο γιους του μυθολογικού Άρη, τον Δείμο και τον Φόβο .

Ο Άρης είναι γνωστός ήδη από την προϊστορία. Τα γενικά χαρακτηριστικά του είναι παρόμοια με αυτά της Γης.

Ο Άρης δημιουργήθηκε πριν από 4,5 δισ. έτη από τον πλανητικό δίσκο στον οποίο δημιουργήθηκαν και οι υπόλοιποι πλανήτες.

Εξαιτίας του μικρού μεγέθους του η βαρύτητα είναι μικρή.

Λόγω της αραιής ατμόσφαιρας, η ταχύτητα του ήχου είναι μικρή, και οι ήχοι δεν διαδίδονται πολύ μακριά, μόλις μερικές δεκάδες μέτρα. Έτσι ο Άρης, εκτός από έρημος, είναι και σιωπηλός πλανήτης.

Η χαμηλή πυκνότητα της ατμόσφαιρας έχει και άλλες συνέπειες: οι άνεμοι δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί, όμως καθώς η σκόνη που καλύπτει την επιφάνεια του πλανήτη είναι αρκετά ψιλή, οι αμμοθύελλες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Συχνή επίσης είναι και η εμφάνιση μικρών ανεμοστρόβιλων. 

Ηφαίστειο Όλυμπος από ψηλά

 Στον πλανήτη υπάρχουν τεράστια ηφαίστεια, ανάμεσά τους το (ανενεργό σήμερα) ηφαίστειο Όλυμπο, που είναι και το ψηλότερο βουνό του ηλιακού συστήματος με ύψος 27.000 μέτρα ή 3 φορές το υψόμετρο του Έβερεστ (8.848 μ.), που είναι το ψηλότερο βουνό της Γης.

Πολλές είναι οι ενδείξεις για την ύπαρξη ροής νερού στο παρελθόν, κυρίως από την ύπαρξη φαραγγιών. 

Ο Άρης έχει δυο μικρούς δορυφόρους, το Φόβο και τον Δείμο. 

Δορυφόρος Δείμος

Δορυφόρος Φόβος

Θεός Άρης

Ο θεός του πολέμου. Γιος της Ήρας και του Δία. Ήταν προκλητικός, πολεμοχαρής και εκπροσωπούσε την παρορμητική φύση του πολέμου. 

Με την Αφροδίτη απέκτησε τρία παιδιά, τον Δείμο, τον Φόβο και την Αρμονία. Οι Δείμος και Φόβος συμβόλιζαν τον τρόμο και συνόδευαν τον πατέρα τους στα πεδία των μαχών. Η Αρμονία ήταν γυναίκα του Κάδμου, του ιδρυτή της πόλεως των Θηβών και μητέρα της Σεμέλης και της Ινούς (Θεογονία στίχοι 933-937). 

Η λατρεία του ήταν διαδεδομένη στην Πελοπόννησο, στη Σπάρτη, στο Άργος και τη Μαντίνεια. Θεωρούσαν ότι ήταν παρών σε όλα τα πεδία της μάχης, είτε πεζός είτε πάνω στο άρμα του. Τα σύμβολα του ήταν το δόρυ και ο αναμμένος πυρσός.

Άρης και Τρωικός Πόλεμος

Μεγάλη διαμάχη είχε ο Άρης με την Αθηνά, που ήταν και πολεμική θεά. Η Αθηνά όμως ήταν θεά της σοφίας, συνδύαζε δηλαδή τη δύναμη με την εξυπνάδα. Γι΄ αυτό τις περισσότερες φορές νικούσε το θεό και τον ντρόπιαζε. Οι πιο πολλές συγκρούσεις ανάμεσα τους έγιναν στη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Στην τελική μάχη του πολέμου όλοι οι θεοί έτρεξαν πάνοπλοι στο πεδίο της μάχης. Με τους Έλληνες ήταν η Ήρα, ο Ποσειδώνας, ο Ήφαιστος και η Αθηνά. Με τους Τρώες ήταν ο Απόλλων, ο Άρης, η Άρτεμη και η Αφροδίτη.

Ο Άρης όρμησε στην Αθηνά και έριξε το δόρυ του που διαπέρασε την αιγίδα της. Η Αθηνά χωρίς να χάσει το θάρρος της, άρπαξε ένα πελώριο βράχο και το έριξε πάνω στον Άρη, ο οποίος σωριάστηκε κάτω. Οι υπόλοιποι θεοί τον χλεύασαν για μια ακόμη φορά και μόνο η Αφροδίτη πήγε κοντά του να τον βοηθήσει (Ιλιάδα Φ 391-417). 

Στην τέχνη, όταν (σπάνια) απεικονίζεται, είναι ωραίος, επιβλητικός, μεγαλόσωμος υπερφυσικά. Στα νομίσματα, και εδώ η μορφή του απαντάται σπάνια, απεικονίζεται συνήθως η κρανοφόρος κεφαλή του. Γενικά, τον παρασταίνουν με θώρακα, περικεφαλαία, ασπίδα, ακόντιο, ξίφος.

Ο Άρης συνήθως συνοδευόταν από τους δύο γιους του, τον Δείμο και τον Φόβο, από την αδελφή του Έριδα, που εκπροσωπεί τη διχόνοια. Ήταν σκληρός και ωμός, άστατος, μαχητικός χωρίς μέτρο και φρόνηση, σε αντίθεση προς την αδελφή του Αθηνά, η οποία πάντα τον κέρδιζε στις μάχες και διακρινόταν για την ορθή πολεμική στρατηγική.

Στις διηγήσεις των αρχαίων συγγραφέων γινόταν αναφορά στην πολύ δυνατή φωνή του. Φορά θώρακα και περικεφαλαία και φέρει ασπίδα, ακόντιο και ξίφος. Μάχεται πεζός ή σε τέθριππο με άλογα που ονομάζονται Αίθων (πυρώδης, άγριος, ορμητικός ή με το χρώμα της φωτιάς), Φλόγιος, Κόναβος (θόρυβος, κλαγγή, κτύπος, κρότος, πάταγος) και Φόβος.

Εξαιτίας αυτών των ιδιοτήτων του δεν είναι συμπαθής στους Ολύμπιους, ούτε καν στον πατέρα του Δία που τον θεωρεί τον πιο μισητό θεό σε αυτόν. Αντίστοιχα, αμφιθυμικά αισθήματα για τον θεό τρέφουν και οι άνθρωποι -οι Αθηναίοι στη ζωφόρο του Παρθενώνα τον απομόνωσαν από τους υπόλοιπους θεούς, κάτι που επιτείνεται από τη γειτνίαση του πολεμικού θεού με τη βυθισμένη στις σκέψεις της και χωρίς επαφή με το περιβάλλον θεά Δήμητρα.

Αν και θεός του πολέμου και πολεμοχαρής, τα δικά του κατορθώματα δεν είναι σπουδαία. Στη Γιγαντομαχία σκοτώνει μόνο ένα Γίγαντα.  Όταν οι γιοι του Ποσειδώνα Ώτος και Εφιάλτης, που επονομάζονται Αλωάδες απείλησαν με πόλεμο τους θεούς εξουδετέρωσαν τον Άρη δένοντάς τον με αλυσίδες μέσα σε χάλκινο δοχείο. Κρυφά τον ελευθέρωσε ο Ερμής, ενώ η Άρτεμη εξόντωσε τους Αλωάδες στη Νάξο με δόλο. Στον Τρωικό πόλεμο ήταν στην πλευρά αυτών που τελικά ηττήθηκαν, των Τρώων, ενώ η Αθηνά, που συχνά απεικονίζεται στην ελληνική τέχνη ως κάτοχος Νίκης στο χέρι της, ευνόησε τους Έλληνες. 

Όπως και ο Δίας, οι Έλληνες δεν συμπαθούσαν τον Άρη, γιατί η ορμητικότητά του ήταν βάναυση και άλογη, θυμίζοντας περισσότερο δαίμονα παρά θεό. Γι’ αυτό και συχνά ηττάται ή ξεγελιέται από τον έξυπνο Ηρακλή και τη σοφή Αθηνά. Πληγώνεται αλλά οι πληγές του γρήγορα επουλώνονται, γιατί είναι θεός.

Ο Άρης δεν λατρευόταν σε πολλούς τόπους, δεν υπήρχαν πολλά ιερά προς τιμή του και δεν ήταν προστάτης καμιάς πόλης. Λατρευόταν κυρίως στον τόπο της καταγωγής του, τη Θράκη, όμως το κυριότερο ιερό του βρισκόταν στη Θήβα, όπου θεωρούνταν πρόγονος των Καδμείων.

 Όταν ο Κάδμος, φτάνοντας στην περιοχή, θέλησε να θυσιάσει την αγελάδα στην Αθηνά, έστειλε μερικούς από τους συντρόφους του να φέρουν νερό από την Αρεία (του Άρη) πηγή που τη φρουρούσε ένα φίδι που κάποιοι έλεγαν ότι καταγόταν από τη γενιά του Άρη και άλλοι ότι ήταν γιος του. Σκότωσε τους περισσότερους από τους απεσταλμένους, μέχρι που, οργισμένος ο Κάδμος σκότωσε τον δράκο. Από τα δόντια αυτού του δράκου, που τα έσπειρε ο Κάδμος ύστερα από συμβουλή της Αθηνάς, αναδύθηκαν από τη γη οι Σπαρτοί, πάνοπλοι και όμοιοι στον χαρακτήρα με τη γη της πηγής του πατέρα τους. Αλληλοεξοντώθηκαν σε τυχαία φιλονικία ή και χωρίς λόγο. Για τον φόνο του φιδιού ο Κάδμος εξαγνίστηκε με οκτάχρονη δουλική υπηρεσία στον Άρη. Αμέσως μετά οι θεοί τον πάντρεψαν με την κόρη του θεού από την Αφροδίτη, την Αρμονία, και η Αθηνά του εξασφάλισε τον θρόνο στη Θήβα.