Ο σοφός Ινδός

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάποιος σοφός Ινδός, που πριν πεθάνει είχε συντάξει τη διαθήκη του κι ανάμεσα στα άλλα είχε γράψει: " Έκλεισα όλη μου την περιουσία στο μεγάλο χρηματοκιβώτιο του γραφείου μου. Όσα περιέχει, τα παραχωρώ στον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο της γης". 

Μετά το θάνατό του δέκα χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν στο δικαστή να του βεβαιώσουν πως ήταν οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι της γης και πως είχαν δικαίωμα στο θησαυρό. Δεν έλειψαν οι φιλονικίες και οι φωνές. Ο δικαστής για να προλάβει κάτι χειρότερο έσπευσε να δηλώσει πως αυτός ήταν ο πιο ευτυχισμένος απ' όλους κι ο θησαυρός του ανήκει. Τρέχει με λαχτάρα, ανοίγει το χρηματοκιβώτιο και τι να δει... Αντί για θησαυρό είχε μερικά χαλίκια τυλιγμένα σ' ένα σημείωμα που έγραφε:

" Αν ήσουν πραγματικά ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος της γης, 

                   δε θα είχες ανάγκη τα χρήματά μου!"