The kissing hand - Το φιλημένο χεράκι

                            ή

( Όταν η αγάπη μάς ακολουθεί)

Ο Τσέστερ το μικρό ρακούν καθόταν στην άκρη του δάσους κι έκλαιγε.

   « Δεν θέλω να πάω στο σχολείο», είπε στη μητέρα του.

   « Θέλω να μείνω στο σπίτι μας. Θέλω να παίζω με τους φίλους μου. Θέλω να  

παίζω με τα παιχνίδια μου. Να διαβάζω τα βιβλία μου. Να κάνω κούνια στην αυλή μας. Σε παρακαλώ, άσε με να μείνω στο σπίτι μαζί σου»!

Η κυρία Ρακούν πήρε τον Τσέστερ στην αγκαλιά της και του γαργάλισε το αυτί του.

   « Κάποιες φορές όλοι μας κάνουμε πράγματα, που δεν θέλουμε», του είπε ευγενικά. « Ακόμη κι αν μοιάζουν παράξενα και περίεργα στην αρχή. Πίστεψέ με! Θα το λατρέψεις το σχολείο!»

   « Θα γνωρίσεις καινούργιους φίλους!

« Θα μάθεις παιχνίδια που δεν ξέρεις!»

 « Θα διαβάσεις ενδιαφέροντα βιβλία!»

   « Εξάλλου, πρόσθεσε, γνωρίζω ένα μυστικό που θα κάνει τις ώρες που θα περνάς στο σχολείο τόσο ζεστές και όμορφες όσο και οι ώρες που περνάς στο σπίτι μας, καλέ μου!»

Ο Τσέστερ σκούπισε τα δάκρυά του και με τα μάτια ορθάνοιχτα από ενδιαφέρον ρώτησε: « Μυστικό; Τι είδους μυστικό;»

   « Ένα πολύ παλιό μυστικό!», είπε η μαμά Ρακούν.» «Το έμαθα από τη μητέρα μου και εκείνη από τη δική της μητέρα. Λέγεται, το φιλημένο χεράκι».

   « Το φιλημένο χεράκι;», ρώτησε ο Τσέστερ. « Τι είναι αυτό;»

   « Θα σου δείξω».

   Η κυρία Ρακούν πήρε το αριστερό χέρι του Τσέστερ και άνοιξε τα μικρούλια δάχτυλά του. Έσκυψε μπροστά και φίλησε απαλά την παλάμη, ακριβώς στο κέντρο.

Ο Τσέστερ ένιωσε το φιλί της μαμάς του να ανεβαίνει βιαστικά από την παλάμη του, στο χέρι του κι από κει να φωλιάζει στην καρδιά του. Ακόμη και η  μαύρη, μεταξένια μάσκα που στόλιζε το πρόσωπό του από τότε που γεννήθηκε, φούντωσε από μια ξεχωριστή ζέστη!

Η κυρία Ρακούν χαμογέλασε. « Τώρα, όποια φορά αισθανθείς μόνος και χρειαστείς λίγη σπιτική αγάπη, πίεσε το χέρι σου στο μάγουλό σου και σκέψου,

« Η μαμά σ’ αγαπάει. Η μαμά σ’ αγαπάει». « Και αυτό το φιλί θα σκεπάσει το πρόσωπό σου και θα σε γεμίσει ζεστές σκέψεις».

   Πήρε το χέρι του Τσέστερ και σκέπασε το φιλί με τα δαχτυλάκια του.

   « Τώρα, πρόσεχε μην το χάσεις», του χαμογέλασε.

   « Όμως δεν υπάρχει λόγος ν’ ανησυχείς. Όταν θα χρειάζεται να πλένεις τα χεράκια σου πριν το φαγητό,  το φιλί μου θα μένει κολλημένο στην παλάμη σου».

Ο Τσέστερ λάτρεψε το φιλημένο χεράκι του. Τώρα ήξερε ότι η αγάπη της μαμάς του θα τον ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε. Ακόμα και στο σχολείο.

   Εκείνο το πρωινό ο Τσέστερ στάθηκε σκεφτικός μπροστά από την είσοδο του σχολείου του.

   Ξαφνικά, γύρισε στη μαμά του και κάνοντας μια γκριμάτσα της είπε, « Δώσε μου το χέρι σου!»

  Ο Τσέστερ πήρε το χέρι της μαμάς του, άνοιξε τα μεγάλα δάχτυλά της, έσκυψε μπροστά και φίλησε την παλάμη της.

  « Τώρα έχεις κι εσύ ένα φιλημένο χεράκι», της είπε. Και μ’ ένα ευγενικό

« Γεια σου, μαμά» και ένα « Σ’ αγαπώ», έφυγε χορεύοντας για το σχολείο του.

   Η κυρία Ρακούν παρατηρούσε τον Τσέστερ καθώς έτρεχε ανάμεσα από τα  δέντρα και έμπαινε χαρούμενος στο σχολείο του.

Καθώς η δασκάλα κουκουβάγια χτυπούσε το κουδούνι της έναρξης της καινούργιας σχολικής χρονιάς, πίεσε το αριστερό της χέρι στο μάγουλό της και χαμογέλασε.

Η ζέστη από το φιλί του Τσέστερ γέμισε την καρδιά της με μια ξεχωριστή ζέστη.

« Ο Τσέστερ σ’ αγαπάει. Ο Τσέστερ σ’ αγαπάει», της τραγουδούσε γλυκά.